PLM bouw

Passie! landschap- en modelbouw.
Erik H.en Michaël de B.

 

 

Onderwerp index
Passie! Landschaps- en modelbouw
Introductie
Richtlijnen voor de bouw van de modulebaan
Bouw bocht module
HSB op werkbezoek
HSB gaat verder als PLM-Bouw
PLM bouwt verder
Op excursie langs lijn 154

 


Introductie

Beste modelspoorhobbyist,

Voor u ligt een schrijven van de modulebaanvrienden Passie! Landschaps- en modelbouw.

We zijn dit idee aangegaan met drie goede modelspoorvrienden (helaas is Hans per 9 juni 2013 om persoonlijke reden gestopt) die naast hun modelbaan thuis ook de uitdaging aan wilden gaan om elkaar te stimuleren om tot nog mooiere resultaten te komen door kennis met elkaar te delen en ervaringen uit te wisselen. De vriendschap staat voorop en dit willen we ook graag zo houden. Daarom dat we ook besloten hebben om eerst een aantal zaken de revue te laten passeren zodat u weet met wat voor een mensen u te maken heeft/krijgt.

Vriendschap; daar hoort bij, alles tegen elkaar kunnen zeggen… en eerst even tot 10 tellen als u iets stekeligs hoort, want de ander zal het vast niet zo bedoeld hebben. U zult zich vast afvragen waarom dit een van de eerste alinea’s is van een modulebaanvriendenclub. Welnu, in de dagelijkse praktijk merken we dat communiceren niet vanzelfsprekend is. Zo is het helemaal niet moeilijk om iemand voor het hoofd te stoten maar… we willen graag nog jaren met elkaar verder, dus hebben we maar besloten om het eerst over communiceren te hebben.

Met de eenvoudige opmerking; ‘dat vind ik niet mooi’, geeft iemand een eenduidig signaal af maar degene waarvoor de boodschap is (de ontvanger) kan daar verder niets mee en zit niet werkelijk op dergelijke kritiek te wachten. Een betere opmerking zou zijn: “goh, ik zie en en dat maakt op mij de volgende indruk… ”. Nu wordt het voor de ontvanger ineens een stuk interessanter want daar kan hij/zij van leren en er kan een discussie gevoerd worden. Nog beter is: “Beste , ik zie en en heb daar nog wel een idee voor om dat verder te verbeteren, kan ik je daar soms bij helpen?”. En dat is het niveau van vriendschap wat wij graag zouden zien. Kritiek durven geven en daarbij de helpende hand bieden om de ander daar beter van te laten worden. Het is nu aan de ontvanger of hij/zij de uitdaging op wil pakken, of niet. Een antwoord van, ‘neen, dank je, het is goed zo’ is dan weer wat kort door de bocht en er wordt dan ook wel van de ontvanger verwacht dat dit verder beargumenteerd wordt…

Kortom, communiceren is geven en nemen en elkaar in waarde laten.

Dan nu het 2e onderwerp; de beoogde kwaliteit van afwerking (van de modules). Wij als modulebaanvrienden beogen een hoge kwaliteit van de scenery na te streven. Er zijn genoeg clubs waarbij vooral het rijplezier voorop staat met als gevolg dat de scenery er soms wat verwaarloosd bij staat. Ook streven wij niet naar het meeste rollende materieel per vierkante meter. Wat wij graag willen bereiken is dat de toeschouwer twijfelt of hij/zij naar een 3D-foto staat te kijken of naar een diorama. De lat ligt wat dat betreft dus behoorlijk hoog. Een opmerking is hier wel op zijn plaats: het hoeft geen foto-kwaliteit te zijn! Het gaat erom om een illusie te creëren waarbij het oog (maar vooral de gedachten) worden misleid. Dat betekent niet dat we alles precies in 1:87 na willen bouwen want dat is dan wel weer mooi als je het onder een vergrootglas legt, maar de gemiddelde toeschouwer heeft geen vergrootglas bij zich/nodig om te worden verleid door de sfeer die de module uitademt…

Mede door het kwaliteit-gevoel zijn er best een aantal zaken die van belang zijn bij de compositie tijdens een opstelling; denk hierbij aan het gebruik van kleuren en het gebruik van sommige materialen. De een zal hierdoor afgeschrikt worden omdat hij/zij de vrije keuze wil in de samenstelling van ‘zijn/haar’ module => hierbij denken wij: probeer dit lekker thuis uit. Voor de ander is het juist prettig omdat de keuze al binnen het clubverband is gemaakt en we ons niet hoeven te vergapen aan al die andere honderden mogelijkheden die tegenwoordig in de winkels en op beurzen verkrijgbaar zijn. Want soms zie je door de bomen het bos niet meer.

Afijn, als het goed is heeft u nu een beeld van waar wij voor staan. Bent u ondertussen niet afgehaakt of in slaap gevallen dan nodigen we u graag uit voor een vriendschapsgesprek
Wie weet wat voor een moois daar uit komt…

Erik H.en Michaël de B., 12 juni 2013


Richtlijnen voor de bouw van de modulebaan

Poten

  • voorbeeld overnemen van Modelspoormagazine.
  • iedere bak die groter is dan 50*50 cm moet zelfstandig kunnen staan om te voorkomen dat de gaten in aanpalende bakken bij regelmatig gebruik uitlebberen.
  • => de poten worden ook gestandaardiseerd. Actie: nog een stevig mechaniek uitwerken om de poten te kunnen koppelen.
  • => punt van aandacht: de stabiliteit van de poten (kruis/schotten).

Vormgeving bakken

  • kleur voorkant bakken en vriezen: alle bakken gelijk; Flexa zijdeglans zwart.
  • er wordt gezamenlijk zwarte stof aangeschaft (een meter of 20?) en m.b.v. klittenband aan de bakken gemonteerd, hoogte ca. 115/120 cm. Afmeting stof is probleemloos af te stemmen op de hoogte van de bakken.
  • vries: 10 cm over laten steken voor de bak i.v.m. met verlichten voorste objecten op bakken.
  • boven verlichting daglicht (TL buizen), evt. (LED)spots om specifieke zaken uit te lichten…
  • gebruik losse paaltjes met touwen om de bezoekers ‘op afstand’ te houden.
  • tussen de verschillende inbrengen worden deels dichte bakken gebruikt als overgang. Dit wordt tevens gebruikt om van spoor te kunnen veranderen maar ook om een trein ‘naar de achtergrond’  te kunnen brengen of juist vanuit ‘de achtergrond’ in het zichtbare deel te brengen. Hierbij is ook bedacht dat er standaard 2 sporen achter de achtergrond komen waar treinen bepaalde landschappen kunnen overslaan. Aan de zichtzijde van een overgang bak 1 losse plaat in het juiste formaat in de standaard kleur. De voorkeur heeft het om deze tussenbakken (blinde bakken?) tenminste een hoek van 30 graden te laten maken zodat een toeschouwer de trein niet kan volgen van het ene landschap naar het andere. Deze blinde bakken kunnen ook worden gebruikt om een hoogteverschil te overwinnen of om een bocht van 180 graden te kunnen maken.
  • het idee is om de inbreng niet uit rechte bakken te laten bestaan maar juist licht gebogen van de toeschouwer af, zodat er geen gapende gaten ontstaan bij het rijden met lange aaneengesloten treinen/rijtuigen.
  • => nog bepalen/uitwerken; nieuwe ‘norm’ t.a.v. bakovergangen i.c.m. ‘het kruisspoor’. houdt ook rekening met detectie.
  • => nog bepalen/uitwerken; toepassing rails ‘buiten het zicht’ o.a. in ‘blinde bakken’
  • achtergrond niet mooier maken dan de module zelf; denk aan vervagen achtergrond, gebruik van meer grijze en witte tinten.
  • achtergrond loopt (in ieder geval) 50 cm omhoog, gemeten vanaf de railhoogte (tot -tenminste- 180 cm)
  • evt. mal maken voor produceren bak(ken)
  • te gebruiken materiaal: alleen multiplex, geen MDF. Eventueel populieren multiplex i.v.m. het gewicht.
  • kleur onderkant/binnenkant bak: Wit. dit vereenvoudigt het onderhoud/storing zoeken i.v.m. het grote kleurcontrast
  • in iedere bak moet de naam van de eigenaar staan (voor het geval er problemen optreden)
  • iedere bak krijgt een eigen codering.

Scenery

  • Tijdperk IV max V; denk hieraan bij het selecteren van poppetjes, auto’s, relikwieën, taferelen, lichtmasten, bovenleiding, e.d.
  • het seizoen wordt het najaar. Dus geen (fel groen) uitlopende bosschages, bomen e.d. maar vooral egale kleuren en zo hier en daar een boom in herfsttooien en/of uitgebloeide bloemen/laatbloeiers e.d.
  • vaste grondkleuren: geen; Is afhankelijk van het landschap/ondergrond. Nogmaals afgesproken: help elkaar met zoeken naar de juiste verhoudingen/kleurstellingen e.d. en vooral: maak dingen bespreekbaar. Het is ieders belang om er een realistische denkbeeldige wereld/illusie van te maken.
  • bakovergangen proberen zo goed mogelijk te maskeren; denk aan het plaatsen van losse voorwerpen (of een voorgevel van een gebouw), bosschages, een muurtje precies op de grens, een heuvel aan de zichtzijde, o.i.d.
  • voor wat betreft de achtergrond: het idee is om een rol canvas te gebruiken en daarmee een achtergrond uit 1 stuk te maken (over de gehele inbreng van de persoon).
  • maak evt. vervangbare stukken in de bak zodat er bij de verschillende tentoonstellingen ook verschillende zaken getoond kunnen worden (denk aan seizoensgebonden zaken, of actuele thema’s (vergelijk met MiWuLa).
  • zorg voor beweging op de module ook als er geen trein rijdt. evt. geactiveerd door een trein of evt. met drukknop (los op paaltje).

Indeling bakken

  • voorkomen dat er lange rechte stukken rails ontstaan, het is veel attractiever als het spoor regelmatig verspringt en uit het zicht verdwijnt. Dit kan ook bereikt worden door (flauwe) bocht-bakken te monteren of gebruik te maken van bruggen, gebouwen, bomen e.d.
  • gebruik alleen lange slanke wissels (in de hoofdbaan); maximaal 12 graden gemeten in het hoekstuk.
  • de voorkeur gaat uit naar een minimale straal van 2 meter in het zichtbare gedeelte.
  • voor overgang tussen 2 tegengestelde bochten: minimaal 10 cm rechte rails.
  • de hoogte van de bak wordt gemeten a.d.h.v. onderkant rails. Dit moet op de overgangstukken 130 cm vanaf de vloer zijn.
  • dunne bovenleiding draden (licht groen geschilderd) om te voorkomen dat deze alle aandacht trekken + rijden met de pantografen omhoog.

Techniek

  • stroomvoorziening (220V, stekkerblokken, trafo’s, e.d.) op de grond, niet aan de bak.
  • voedingsdraden (12v, 18v e.d.) aan de bak.
  • iedere inbreng neemt zijn/haar eigen booster mee; hiermee kan worden volstaan met het doorgeven van het Booster materiaal en wordt voorkomen dat 1 centrale voeding mogelijk overbelast raakt op het moment er veel treinen onderweg zijn.
  • Zijsporen moeten volledig elektrisch te scheiden zijn van het hoofdspoor om lokale verstoringen te kunnen isoleren van de hoofdbaan.
  • Er komen toelatingseisen voor het rollend materiaal. Dit is nog afhankelijk van de gekozen stroomdetectie-methodiek (denk ondermeer aan maximale snelheid, stopafstand, minimaal aantal stroomopnamepunten, loc adressering, e.d.
  • gekozen aansturingstechniek: koploper, LOCONET i.c.m. S88 stroomdetectiepunten.
  • We maken gebruik van Rosoft koppeling naar centrale met de S88RJ45 module.
  • Deze koppelen we met de S88LN één per inbreng.
    Als stroomdetectie koppelen we dan hieraan nog de S88SD16-n module
  • aangezien iedere inbreng zijn eigen Booster heeft kan worden volstaan met 1mm2 flexibele draad (dit heeft ook een financiële achtergrond).
  • gebruik 4 mm pluggen voor baanvoeding en Electra voorziening (conform Fremo), 1mm2 flexibel draad voor hoofdleidingen: het rechter rijspoor (gezien vanaf de bak) krijgt het mannetje, het linker spoor het vrouwtje.
  • de draadeinden/stekkers lopen door tot aan de kopse kanten van de bak en hangen ca. 15cm onder de bak uit, door het mechanisme van mannetje vrouwtje kunnen deze gemakkelijk met een vastgeplakte knijper onder de bak worden geborgd tijdens transport.
  • geen aftakking in baanvoeding en Electra voorzieningen, maar alles rechtstreeks doorverbinden. Er mag één aftakking van de centrale voedingsdraden worden gemaakt voor aansluiting van de rails. Deze verbinding/aftakking moet worden gesoldeerd (kroonsteentjes zijn niet toegestaan in het centrale deel).
  • => voorstel EH: de rechter overgangsbak vanaf zichtzijde wordt gevoed door de inbreng die daar links van staat. Let hier ook mee op bij het aanbrengen van de voedingsdraden.
  • afgesproken is om met volledige detectie te gaan rijden: dat betekent 3 detectiestukken per baanstuk: een inrij-sectie, de hoofdsectie en de stopsectie. Dit om evt. gestrande wagons te laten detecteren door Koploper.
  • => nog uitzoeken: wat verwacht koploper van de treinen bij volledige detectie? Alle wagens met detectie of volstaat de locomotief en de laatste wagen met stroomafname?
  • afgesproken kleurcode draden; spoorstaaf aan bestuurderskant (noord) in principe rood (1mm2). Echter, i.v.m. met volledige detectie (welke we op de spoorstaaf aan de bestuurderskant gaan toepassen) loopt de rode 1mm2 draad naar de detectiemodule. Vanaf de detectiemodule wordt een oranje draad gebruikt tot op de spoorstaaf 0,4mm2 volstaat). Evt. scheidingenonderbrekingen worden met name aan de bestuurderskant gemaakt.
  • spoorstaaf aan toeschouwerskant (zuid) zwart . De hoofddraad is 1mm2 maar (meerdere) aftakkingen naar de spoorstaaf zijn toegestaan met 0,4mm2 (zwart).

 

aparte trafo voor aansturing wissels en seinen: hoofddraden zijn blauw en bruin (1mm2).

  • aparte trafo voor verlichting: hoofddraden zijn geel en groen (1mm2). indien daar behoefte aan is kan de spanning op deze draden analoog ingesteld worden door toepassing van een rij trafo. Dit moet echter wel een aparte trafo zijn (los van de wissel-aansturing).
  • RJ12 wordt gebruikt voor Loconet.
  • UTP wordt gebruikt voor doorpluggen stroomdetectie modules.
  • => mogelijk dat er nog meer kleuren gebruikt gaan worden om b.v. aan te geven dat een draad geschakeld wordt of een zwakstroom voeding draagt (b.v. 5v DC i.p.v. 16v AC). Dit zal in de toekomst nog blijken.
  • pas een langzame tongbeweging toe bij omzetten wissels die in het zicht liggen.

Kleurlegende                                             doorsnede in mm

Rijspanning           rood-zwart                                                                        1,0

Wissels en seinen   blauw-bruin                                                                    1,0

Verlichting             geel-groen                                                                         1,0

Spoorstaaf naar S88SD16-n oranje                                                              0,4

 


Bouw bocht module

Als timmermans zoon kwam mij (Michaël) de eer toe om de bochtmodules (acht stuks) in mekaar te zetten voor ons PLM_Bouw project. Een intensief en precies werk waaraan ik veel knutsel plezier heb beleefd.

Ik ben uitgegaan van bochten met buitenstraal 165 cm, binnen straal 105 cm. Eén complete bocht bestaat uit twee module bakken waarmee je een hoek van 90 graden overbrugt. Acht  van deze module bakken vormen dus een complete cirkel.

Benodigdheden voor het maken van één bochtmodule:

Mal om de bochten vorm te geven

Houtlijm

3 stroken meranti van 140x19x0,3 cm

3 stroken meranti van 90x22x0,3 cm

2 plaatjes populieren multiplex van 60x19x1,2 cm

Verder nog wat schroefjes en lijmklemmen.

De mal heb ik gemaakt van mdf (Medium-Density Fibreboard), 1,2cm dik, daarop de beide cirkels getekend en dan een kwart cirkel uitgezaagd, dit deel plaat voorzien van opstaande randen.

De drie stroken meranti worden rijkelijk ingesmeerd met houtlijm, netjes op mekaar gelegd en dan met lijmklemmen vast gezet op de mal, na twee dagen haal je de stroken los van de mal, vergeet niet de lengte van de mal op de stroken te zetten, zodat je deze later keurig op lengte maat kan zagen.

Je hebt nu een mooi gebogen strook hout.

De kopse kanten maak ik met behulp van een ijzeren mal waarbij alle benodigde gaten zijn voorzien.

De voor- en achter-boog bevestig je aan de kopse kanten, de basis van de bochtmodule is nu klaar.

Op elke module komt aan de Noord kant (de achterkant van de module) een strook van 10 cm breed waarover het schaduw spoor loopt. Zo ook bij de bochtmodule. Aan de zuidkant van de bocht module maak ik een verlaagde strook van 5 cm breed, dit wordt een groen strook, daarna volgt weer een strook van 10 cm breed, waarover het spoortracé loopt. In principe is de bochtmodule nu klaar voor verder afbouw.

Op de foto zie je twee bochtmodules die nog een modificatie moeten ondergaan, de groen strook en het spoortracé moeten nog worden aangelegd.

Hier zie je wel de modificatie, eerst een strook voor het groen en daar meteen op aansluitend het spoortracé.

In totaal worden er zo acht module bakken gemaakt, waardoor een volledige cirkel wordt verkregen.

 

 

aangepaste bocht module

 

 

 

 

 

 

 

HSB op werkbezoek

Donderdag 7 februari 2013 bracht PLM-bouw een werkbezoek aan de Antwerpse haven onder inspirerende leiding van Evan.
Evan kent de haven op z’n duimpje en bracht ons op strategische locaties zodat we een prachtig beeld konden krijgen van de bedrijvigheid in de haven.
Verschillende rangeerterreinen, immens groot, in de bocht van Eekeren kwamen een paar lange goederen treinen langs.
Een prachtige dag met heel veel info en een flinke hagelbui werd afgesloten met een lekker dinertje samen met Evan en z’n vrouw.
Ook nog een filmpje van de prachtige 7779.

 


HSB gaat verder als PLM-Bouw

‘HSB modelbouw’ gaat voortaan verder als ‘Passie! landschaps- en modelbouw’

Helaas heeft één van de vrienden in het driemanschap te kennen gegeven werk, privé en HSB niet met elkaar te kunnen verenigen en zodoende dat Michaël en Erik met z’n tweeën doorgaan (Hans blijft natuurlijk vriend, laten we daar duidelijk over zijn !!). Daarbij is de naam van HSB niet meer dekkend en hebben de overblijvende leden een naam gekozen waarbij de vlag de lading beter dekt;

Passie! landschaps- en modelbouw

Want passie voor het modelspoor hebben ze . In de tussentijd is er ook al flink gewerkt aan de opstelling van de bakken en dan met name het onderstel want, hadden ze eerst gedacht met 4 poten per bak op stap te gaan… was men al snel tot de conclusie gekomen (na een bezoek bij Wim de ontwerper en bouwer van de wel bekende Kautenbach baan), dat er behoefte was een solidere oplossing die het opbouwen van de baan (lees: plaatsen van de bakken) een stuk vereenvoudigen. Zie de foto’s

voor de constructie (een plaatje zegt veel meer…). Het komt er in het kort op neer dat er eerste een frame wordt geconstrueerd waar de bakken gemakkelijk op geplaatst kunnen worden. Een deel van dit frame wordt gebruikt bij het transport van de bakken wat weer scheelt in de mee te nemen materialen. Na een paar keer oefenen met opstellen bleek dat er nog wel wat schoonheidsfoutjes weg te werken zijn maar… het systeem werkt verder naar grote tevredenheid.
Ondertussen hebben ook de plannen voor Eriks zijn inbreng een duidelijkere vorm aangenomen zodat hij binnen afzienbare tijd met zijn bakken/inbreng kan beginnen. De vorm van de baan tijdens tentoon opstelling is nu wel een punt van aandacht nu het een tweemanschap is i.p.v. een driemanschap, maar ook daar zal een oplossing voor bedacht worden. Wordt vervolgd

Met vriendelijke groet

Passie! landschaps- en modelbouw.

 


PLM bouwt verder

Eind november 2013: Na het afscheid van Hans begin deze zomer is er een hoop denkwerk verricht.

Michaël en Erik zaten met een uitdaging: een gat van 4 meter wat gevuld moest worden… Zodoende hebben ze ervoor gekozen om daar een schaduwstation te positioneren, opgebouwd uit Peco rails en wissels omdat het een vrij grote bundel gaat worden die ze gaan neerleggen. Deze keuze is vooral bepaald door het financiële plaatje en het feit dat er ook korte rangeerloks zullen gaan rijden; Peco wissels zijn relatief goedkoop (kosten zowat de helft van de Tillig wissels) en door de geleidende wisselpunten zijn de stroomloze overgangen tot een minimum beperkt. Wel zal er even goed opgelet moeten worden met de polarisering maar daar is al aardig wat ervaring mee opgebouwd.

Eind augustus is de helft van de baan (in wording) opgezet, het waren slechts kale module bakken, maar om dit in opstelling te zien is al indrukwekkend. Het opzetten van de 10 module bakken verliep vrij vlot, slechts een paar kleine aanpassingen waren nodig. De volgende foto reeks is hiervan getuige. De doelstelling om het spoortracé van (de Belgische) lijn 154 uit te zetten is met een dagje knutselen ook gelukt.

Momenteel is Michaël druk met rails leggen en de rail-overgangen op de module bakken op maat te maken. Het voornemen is om alle module bakken te voorzien van rails tegen het eind van dit jaar. Dat wordt dus nog flink aanpezen J…

Michaël en Erik hebben zitten stoeien met het samen knutselen; begin september gingen ze één keer in de twee weken ’s avonds aan de slag en 1 keer in de 3 weken een zaterdag. Hiermee hebben ze tot half oktober geëxperimenteerd maar daar hadden beiden geen goed gevoel bij: het schoot maar niet op. Van de avonden bleef netto te weinig tijd over om echt vooruitgang te boeken. Het roer moest drastisch om: zodoende dat ze zijn begonnen om voortaan iedere zaterdag samen te bouwen, de ene week bij Erik de andere week bij Michaël.

Bij de laatste bouwzaterdag bij Michaël werd er getimmerd aan een bochtmodule en nam Erik een bouwpakket van een Tillig wissel onder handen. Zelfs een föhn moest erbij aan te pas komen. Hier de foto’s van de bouw van de wissel. Ondertussen is de wissel op zijn definitieve plaats ingepast en kan er worden begonnen aan het maken van de aansluitingen.

Ook bij Erik is er het een en ander gebeurd. Zo zijn er op één zaterdag twee wendingen van de spiraal bijgekomen die ervoor moet zorgen dat er vanuit zijn schaduwstations op het juiste niveau kan worden aangesloten op de modulebakken die mee gaan naar de beurs (het schaduwstation van Erik blijft bij exposities gewoon thuis). De foto’s hiervoor zijn via Erik’s projecten te benaderen.

Al met al bevalt het een stuk beter nu er iedere week aan de modelbanen/modulebakken wordt gebouwd. Een bijkomstigheid is dat er ook klusjes binnenshuis kunnen worden opgepakt waar je vier handen voor nodig hebt. Met de kerstvakantie in het vooruitzicht hopen Michaël en Erik nog flink wat meters te kunnen maken.

 


Op excursie langs lijn 154

Woensdag 18 juni was het eindelijk weer zover; in alle vroegte gingen Michaël en Erik op pad richting Lustin (België) om een dagje foto’s te schieten langs (spoor)lijn 154. De dag begon met een miezerige regen die al snel verdween om plaats te maken voor een prachtige zonnige dag, afgewisseld met zo af en toe wat wolken (schaduw :-).

Als eerste stop hadden we de carrière van Lustin; de Satrex steengroeve. Deze is nog dagelijks in productie en dat was een bijzonder indrukwekkend gezicht. De installatie verwerkt brokken rots die wordt vermalen tot grind wat direct op grootte gesorteerd wordt en via een wirwar aan loopbanden op de juiste opslagplaats wordt gestort. Met een hoop lawaai en vergezeld door flinke stofwolken zie je van zo’n 10 loopbanden grind naar beneden komen vallen in de diverse maten. Daar zat ook een heel interessant formaat grit tussen wat op een HO baan niet zou misstaan maar… we hebben ons allebei ingehouden.

Vrachtwagens reden af en aan werden met de shofel geladen, daarna even wegen op de weegbrug en op naar de eindbestemming. Ook is er een trechter met loopbanden onder de weg en het spoor door, naar de waterkant waarmee vrachtschepen geladen werden. Al met al een hoop bedrijvigheid en weer wat wijzer geworden van wat er allemaal komt kijken bij een steengroeve…

Vervolgens richting station Lustin, met o.a. een tussenstop bij de uitgang van de tunnel van Lustin waar op korte afstand een overweg ligt. Altijd een leuk punt om foto’s te schieten. Het mooie van België is dat er vrijwel nergens hekken staan dus dan je tot aan het spoor komen. Nog een paar interessante foto’s genomen van het blok-scheidings mechanisme incl. geïsoleerde raillassen. Allemaal heel herkenbaar voor modelspoorders 🙂

De omgeving van station Lustin en Godinne zijn gefotografeerd, daarna de spoorbrug bij Yvoir (van alle kanten), nog even naar Dinant een terrasje pakken om langs de spoorlijn op de terugweg nog wat treinen te spotten. Bij een overgang waren ze een muur aan het afbreken en nog geen meter verderop weer aan het opbouwen met dezelfde stenen die uit de oude muur kwamen. Goed voor de arbeidsverschaffing en een fraai tafereel voor langs de spoorbaan maar de logica erachter ontbrak bij ons beiden… Het tijdschema wat Michaël via een forum op de kop had weten te tikken klopte tot op dat moment vrij precies totdat we natuurlijk de Ambrogio goederentrein op stonden te wachten. Dit was in de volle zon. Om een lang verhaal kort te maken: er kwam een goederentrein langs al was die en stuk later dan geplanned en het leek niet echt op een Ambrogio trein maar efin, mooi was ‘ie wel.

Na het spotten was het alweer de hoogste tijd om richting Nl te rijden, nog even een korte stop bij de korte tunnel nabij Godinne en toen naar huis. ’t was al laat in de middag. De hele dag weinig files gezien en we grapte daar nog een beetje over, totdat we bij Mechelen achterop een file reden waar we uiteindelijk 2 uur stilstonden i.v.m. een vrachtwagen met een brandende lading hooi. Jammer dat het fototoestel achter in de auto lag, anders hadden we nog een paar spectaculaire foto’s extra gehad. De brandweer stond daar met groot materieel incl. kraanwagens, takelwagens, palletheffers, tankwagens en nog te hulp geschoten tractoren de hooilading uit elkaar te trekken en te blussen om de brandhaard te kunnen stoppen. Dat in dit soort situaties dan het slechtste in sommige automobilisten naar boven komt was echt heel frustrerend om te zien. Maar afin, dat hoort schijnbaar ook bij het leven. We zullen er verder geen woord aan vuil maken.

Het was een prachtige, gezellige en leerzame dag, waar we flink vermoeiend van thuis kwamen met als resultaat een ruime hoeveelheid foto’s (ruim 1000) en zo hier en daar wat rode plekken van de zon. We hebben er een aantal foto’s uitgehaald waar we jullie vast ook mee kunnen plezieren.
Hier de foto’s van Erik en Michaël.

Spoorse groeten van Michaël en Erik.